Fundacja Szerpowie Nadziei to grupa wolontariuszy z jedną wspólną misją: spełnianie górskich marzeń osób z niepełnosprawnościami. Nazywamy te osoby Skarbami, zabieramy ich w góry, pomagamy przekraczać własne bariery, odkrywać sprawczości i doświadczać Tatr w sposób, który wcześniej często wydawał się im niemożliwy.
Należę do tego zespołu i jestem w nim fotografem. Podążam głównie za zespołami wysokogórskimi, które razem ze swoimi Skarbami zdobywają wysokie, tatrzańskie szczyty. Jako Fundacja Szerpowie Nadziei regularnie organizujemy wyprawy górskie dla osób z niepełnosprawnościami, zdobywamy na te wyprawy fundusze, zapewniamy logistykę, zaplecze medyczne, konieczny sprzęt, fachową opiekę, integrację jak również noclegi i wyżywienie. Robimy to dla osób, które nie mogą na własną rękę podziwiać piękna naszych gór, aby mogły poczuć, że nie są skazane wyłącznie na społeczne wykluczenie, szpitalne łóżko i rehabilitację. Pragniemy, by mogły zmierzyć się ze swoimi ograniczeniami, redefiniować słowo „niemożliwe” i zdobyć „swój własny Everest”.
Jako wolontariusze, na szlaku wspieramy nasze Skarby mentalnie, opiekujemy się nimi, poruszamy się z nimi za/pod rękę, pchamy i przenosimy ich wózki lub nosimy ich w nosidłach, na naszych plecach. Nasze Skarby zdobyły już cały szereg wspaniałych, tatrzańskich szczytów – m.in.  Giewont, Kasprowy, Kozi Wierch, Kościelec, Rysy… W grę wchodzą również niżej położone lokalizacje – niższe szczyty lub piękne doliny. Wszystko skrojone jest „na wymiar”, pod konkretną osobę, jej rodzaj i stopień niepełnosprawności. Wszak priorytetem jest bezpieczeństwo Skarbów oraz ich odczucia a bardziej niż cel, ważniejsza jest droga do niego prowadząca.